|
Godziny otwarcia poradni:
Poniedziałek 9.00-19.00
Wtorek 9.00-20.00
Środa 9.00-20.30
Czwartek 9.00-17.00
Piątek 9.00-17.00
|
LEGITYMOWANIE
· Policja ma prawo legitymowania osób w celu ustalenia ich tożsamości w toku wykonywania tzw. czynności służbowych .
· Czynności służbowe: to wszelkie czynności, które zlecone są Policji na mocy ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji i rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 26 lipca 2005 r. w sprawie sposobu postępowania przy wykonywaniu niektórych uprawnień policjantów. Zakres ten jest dość szczegółowy, jednak w najprostszym ujęciu oznacza, że Policja ma prawo wylegitymować każdą osobę znajdującą się na ulicy a uzasadnieniem może być chociażby możliwość popełnienia w okolicy jakiegoś przestępstwa lub wykroczenia.
· Policja w trakcie legitymowania ma jednak pewne obowiązki:
- podanie stopnia służbowego, imienia i nazwiska
- podanie podstawy prawnej i przyczyny podjęcia takiej czynności służbowej
- jeśli policjant jest nieumundurowany ma obowiązek okazać legitymację
- osoba legitymowana może zapisać sobie wszystkie te dane
Art. 15 ustawy o Policji.
1. Policjanci wykonując czynności, o których mowa w art. 14, mają prawo:
1) legitymowania osób w celu ustalenia ich tożsamości;
2) zatrzymywania osób w trybie i przypadkach określonych w przepisach Kodeksu postępowania karnego i innych ustaw;
2a) zatrzymywania osób pozbawionych wolności, które na podstawie zezwolenia właściwego organu opuściły areszt śledczy albo zakład karny i w wyznaczonym terminie nie powróciły do niego;
3) zatrzymywania osób stwarzających w sposób oczywisty bezpośrednie zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzkiego, a także dla mienia;
3a) pobierania od osób wymazu ze śluzówki policzków:
a) w trybie i przypadkach określonych w przepisach Kodeksu postępowania karnego,
b) w celu identyfikacji osób o nieustalonej tożsamości oraz osób usiłujących ukryć swoją tożsamość, jeżeli ustalenie tożsamości w inny sposób nie jest możliwe;
3b) pobierania materiału biologicznego ze zwłok ludzkich o nieustalonej tożsamości;
4) przeszukiwania osób i pomieszczeń w trybie i przypadkach określonych w przepisach Kodeksu postępowania karnego i innych ustaw;
5) dokonywania kontroli osobistej, a także przeglądania zawartości bagaży i sprawdzania ładunku w portach i na dworcach oraz w środkach transportu lądowego, powietrznego i wodnego, w razie istnienia uzasadnionego podejrzenia popełnienia czynu zabronionego pod groźbą kary;
5a) obserwowania i rejestrowania przy użyciu środków technicznych obrazu zdarzeń w miejscach publicznych, a w przypadku czynności operacyjno-rozpoznawczych i administracyjno-porządkowych podejmowanych na podstawie ustawy - także i dźwięku towarzyszącego tym zdarzeniom;
6) żądania niezbędnej pomocy od instytucji państwowych, organów administracji rządowej i samorządu terytorialnego oraz jednostek gospodarczych prowadzących działalność w zakresie użyteczności publicznej; wymienione instytucje, organy i jednostki obowiązane są, w zakresie swojego działania, do udzielenia tej pomocy, w zakresie obowiązujących przepisów prawa;
7) zwracania się o niezbędną pomoc do innych jednostek gospodarczych i organizacji społecznych, jak również zwracania się w nagłych wypadkach do każdej osoby o udzielenie doraźnej pomocy, w ramach obowiązujących przepisów prawa;
8) dokonywania kontroli rodzaju używanego paliwa przez pobranie próbek paliwa ze zbiornika pojazdu mechanicznego.
2. Osobie zatrzymanej na podstawie ust. 1 pkt 3 przysługują uprawnienia przewidziane dla osoby zatrzymanej w Kodeksie postępowania karnego.
3. Zatrzymanie osoby może być zastosowane tylko wówczas, gdy inne środki okazały się bezcelowe lub nieskuteczne.
4. Osoba zatrzymana, o której mowa w ust. 1 pkt 3, może być okazywana, fotografowana lub daktyloskopowana tylko wtedy, gdy jej tożsamości nie można ustalić w inny sposób.
5. Osobę zatrzymaną należy niezwłocznie poddać - w razie uzasadnionej potrzeby - badaniu lekarskiemu lub udzielić jej pierwszej pomocy medycznej.
6. Czynności wymienione w ust. 1 powinny być wykonywane w sposób możliwie najmniej naruszający dobra osobiste osoby, wobec której zostają podjęte.
7. Na sposób prowadzenia czynności, o których mowa w ust. 1, przysługuje zażalenie do miejscowo właściwego prokuratora.
Legitymowanie oznacza okazanie dowodu poświadczającego tożsamość, jednak kiedy w momencie legitymowania nie posiadamy ani dowodu osobistego, ani paszportu, ani tzw. tymczasowego zaświadczenia tożsamości, można ustalać tożsamość również w inny sposób:
· na podstawie innych dokumentów nie budzących wątpliwości (np. prawo jazdy)
· na podstawie oświadczeń osób, których tożsamość ustalono na podstawie dokumentów (sytuacja gdy legitymowane są dwie osoby, te osoby się znają i jedna z nich ma przy sobie dokument poświadczający tożsamość i nim się legitymuje)
· na podstawie telefonicznego lub osobistego porozumienia się z osobami wskazanymi przez legitymowanego (gdy np. osoba legitymowana jest sama).
Policjant ma obowiązek sporządzenia notatki służbowej o fakcie legitymowania.
Na fakt legitymowania nie przysługuje zażalenie, jednak możliwe jest złożenie skargi do bezpośredniego przełożonego nad policjantem dokonującym legitymowania w sytuacji, kiedy policjant przekracza swoje uprawnienia (np. w wypadku pobicia lub poniżającego traktowania). W wypadku ciężkich naruszeń można złożyć również zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa.
|
